Ik schrijf dit verslag vanop de MyStar, de ferry die ons van Tallinn naar Helsinki zal brengen. Meteen een goeie gelegenheid om terug te blikken op de reis tot nu toe: wat vinden we van ons bezoek aan de drie Baltische Staten. Maar vóór we op de ferry belandden, hadden we eerst nog een andere belangrijke taak: wassen 🙂
Vanochtend scheen de zon. En die was welkom na gisteren toen het bijna de ganse dag geregend heeft. Het kwam dan ook mooi uit dat Philippe een (lange) wandeling doorheen Oud-Tallinn had uitgestippeld. Al bleven we ook hier een beetje op onze honger zitten: Tallinn zou de mooiste stad die we aandoen op onze reis door de Baltische Staten moeten zijn, maar echt overtuigen kon de stad ons niet.
stoomijsbreker Suur Tõll (Estonian Maritime Museum)
Vandaag stonden 6 musea op het programma. En dat was goed, want het weer is intussen helemaal omgeslagen: drie dagen geleden was het hier nog heel warm, 31 graden, met veel zon, en vandaag haalden we amper de helft, 16 graden, en heeft het het grootste deel van de dag geregend. Dat was vooral jammer voor Üldlaulupidu, het immens populaire zangfestival dit weekend, want het vindt maar eens om de vijf jaar plaats. Maar ook voor ons was het minder aangenaam, want die musea lagen natuurlijk niet vlak bij elkaar, dus ook wij zijn nat geworden.
Dreigende regenwolken pakten zich samen boven Tartu, terwijl wij ons klaarmaakten voor een bijzondere dag: een bezoek aan Põltsamaa, de geboorteplaats van August Reidemeister, een voorouder van Philippe. Deze halte vormde een tussenstop op weg naar Tallinn. We zouden onze rit met Lux Express onderbreken om vijf uur lang het kasteel en het dorp van Põltsamaa te verkennen.
Gisterenavond, toen we gingen eten, was het nog altijd erg warm (25 graden) maar er was onweer op komst. Dat barstte in alle hevigheid los, gelukkig pas toen we al in het restaurant zaten. Vandaag zitten we duidelijk aan de andere kant van dat weerfront, want het was fris, en in de schaduw zelfs koud. Maar wel droog, met regelmatig zon en wat stapelwolken, dus we klagen niet. Vandaag bezochten we vier musea, die elk hun eigen karakter hadden: van ‘piepklein maar OK, via wat chaotisch maar ontzettend boeiend, tot enorm groot maar weinig leerrijk.
Vandaag was vooral een reisdag. In de voormiddag bezochten we nog het Bezettingsmuseum in Riga – een aanrader! – en daarna zaten we ruim 4 uur in de bus om het derde land op deze reis aan te doen: Estland. Weinig foto’s dus vandaag, maar wel de gelegenheid om je nog wat meer informatie te geven over de Baltische Staten. Dingen die ik nog niet wist, en misschien jij, de bezoeker van deze blog, ook niet.
In de voormiddag deden we nog een museum (Latvian National Museum of Art) waar ik niet zo heel veel van verwachtte, maar waar ik toch een aantal mooie werken zag. Na de middag namen we dan de trein naar het strand. Riga ligt op zo’n 20 km van de Golf van Riga, een uitloper van de Baltische Zee. Qua strand heb je twee mogelijkheden: ofwel opteer je voor de zuidelijke flank, rond Jūrmala, waar je de keuze hebt uit 26km strand. De belangrijkste zijn makkelijk met de trein te bereiken, maar zijn daardoor ook het drukst. Omdat het de eerste dag is waarop het hier echt zomer is (tot 28 graden), verwachtten we dat heel wat Rigenaars daarnaar toe zouden trekken, en dus kozen wij voor de noordelijke flank, rond Vecāķi, waar het strand zowat 8km lang is. Wij stapten uit in Kalngale, want daar zou er een naaktstrand zijn, maar blijkbaar was dat verouderde informatie, want we zagen enkel textiel. Maar geen nood, we hadden uit voorzorg ook onze zwembroek mee.
Ik schrijf dit verslag op de ochtend van 2 juli, want we hebben gisteren de voorziene programma’s van 1 en 2 juli gecombineerd. Rond 15u waren we immers al klaar met wat we voorzien hadden en dus hebben we een groot stuk van wat vandaag op het programma stond, gisterennamiddag al gedaan.
Het was erg mooi weer gisteren, maar nog altijd vrij koud, door de hele stevige noordenwind, maar vandaag zou het een pak warmer worden. Niet de hitte die de afgelopen dagen België teisterde, maar toch zo’n 27 graden. En dus doen we deze voormiddag nog een museum en trekken we deze namiddag naar iets wat niet op het programma stond: het strand.
Vandaag trokken we dus naar Rundāles pils, het belangrijkste barokke paleis van Letland. In de Michelin-gids krijgt het slechts 2 sterren, maar ik vind dat het er 3 verdient (‘vaut le voyage’). Het is bijzonder mooi en de audiogids is de moeite waard. Ook de French Garden is mooi, al was het soms wel even wachten op de zon om dat ook op foto vast te kunnen leggen.
Op het moment dat ik dit schrijf, zitten we al in een ander land. We hebben deze ochtend Vilvius, Litouwen verlaten en na een busrit van een dikke 3 uur zijn we toegekomen in Bauska, Letland. Het was een Flixbus, wat tegen mijn principes is – ik wil bij voorkeur geen gebruik maken van lagekostenmaatschappijen, niet per vliegtuig maar ook niet per bus – maar we hadden geen andere keuze: de enige rechtstreekse verbinding is met Flixbus.
Waar de regen ons gisteren noopte een stuk van de planning om te gooien, was de zon vandaag gans de dag van de partij. Ideaal voor een uitstap naar Trakai, naar Trakų salos pilis, een iconisch kasteel op een eiland in het meer van Galvė, én het stuk stadswandeling in Vilnius dat we gisteren niet konden doen.
De weersverwachting zag er niet heel goed uit vanochtend: vanaf de middag zou het hele tijd regenen. Philippe had voor zowat de ganse dag wandelingen in Vilnius uitgestippeld, dus dat plan zouden we voor een stuk moeten aanpassen. Maar de dag begon dus droog en dus konden we beginnen met een wandeling door de oude stad.
Philippe, die alle restaurants voor deze 21 dagen heeft uitgekozen, had voor de eerste avond geopteerd voor restaurant “Žemaičių ąsotis”, een restaurant met “beproefde Litouws-Samogitische gerechten, gemaakt van de oudste recepten en inscripties van de voorouders van de familie”.
En dus konden we niet anders dan kiezen voor de “Uolektis” sausage, een huisbereide in de oven gebakken varkensworst met ingelegde en verse groenten. Bij de bestelling zei de ober “It’s quite big”. En dat bleek ook… 🙂
“It’s quite big”
Het was erg lekker. En ja, we hebben hem helemaal opgekregen.
Het is dan eindelijk zover. Ik schrijf dit vanop de hotelkamer in Vilnius waar we net zijn toegekomen, dus ik ga ervan uit dat deze derde poging om deze reis te maken, ook gaat lukken. De reis hierheen verliep voorspoedig, al moet ik wel opmerken dat de trein andermaal vertraging had.