Vandaag wilden we naar Izumo Taisha. Daar staat het op een na belangrijkste schrijn (na Ise, dat bezoeken we over een paar dagen). Vanuit Matsue is dat met het openbaar vervoer een beetje een uitdaging, want in tegenstelling tot de andere regio’s die we al bezochten, staat hier nergens nog iets in het Engels vermeld.
Vanmorgen namen we een lokale trein naar Yasugi, waar we overstapten op de shuttle bus naar het Adachi museum. De buschauffeur vroeg of we Japans spraken. Toen ik zei: “少し” (s(u)koshi – een beetje”, gaf hij ons een blad waarop in het Engels geschreven stond dat de shuttle bus maximaal 28 personen mocht vervoeren en dat we daarom best bij de ticketbalie van het museum een ticket voor de terugrit reserveerden. Hij deed zelf die uitleg dan in het Japans (wij waren de enige buitenlanders op de bus).
Bij het ochtendgloren bleek dat het alweer een fantastische dag zou worden: stralende zon en dit keer zelfs geen enkel stapelwolkje.
Ideaal om de Koraku-en tuin te bezoeken.
Het was vroeg opstaan vandaag, want we moesten de veerboot van 8u12 halen. Voor het ontbijt, dat inbegrepen was in de hotelovernachting, moesten we naar een piepklein restaurantje naast het hotel, dat pas om 7u30 openging. We kregen de keuze: “egg or fish”. In beide gevallen bleek het om een stukje gebakken ei of vis te gaan met verder een kop droge rijst, een kom hete miso soup, tofu en wat Japanse groenten. Helemaal niet lekker, vonden we – gekookt eten ’s morgens is niets voor ons – maar tijd voor een alternatief hadden we niet: ook op het vertrek van boten kan je hier in Japan je klok gelijk zetten, stiptheid is hier gewoon de norm, dus met een half lege maag dan maar de boot op.
Vanmorgen beklommen we Mount Zozu in Kotohira. “beklommen” is een goede woordkeuze in dit geval, want het zijn 785 treden tot aan de hoofdschrijn. Onderweg zagen we de bijzonder mooie schilderingen van Okyo Maruyama in Omote-shoin: prachtige afbeeldingen van tijgers, bloemen, vogels en Chinese sagen.
Vandaag lieten we Hiroshima achter ons. Letterlijk, want we namen de high-speed boot naar Matsuyama. Eénmaal op de boot ging het inderdaad snel, de tocht naar de haven was tergend langzaam verlopen. Er loopt een tramlijn naar de haven, maar die tram stopt aan elk rood licht, en die blijken zeer kwistig rondgestrooid te zijn in Hiroshima. Het blijft ook telkens erg lang rood, zodat we uiteindelijk bijna een uur deden over 7 km.
Vanmorgen stond een bezoek aan het Mazda museum op het programma. Naast wat leuke oude wagens is vooral de rondleiding bij de assemblageband de moeite waard. Technologische hoogstandjes met lasergestuurde robotten en zelfrijdende karren met onderdelen naast Japanse werkkracht, want er gebeurt nog heel wat manueel op de montageband. We vonden het opvallend dat het niet 1 specifiek model is dat er gemaakt wordt, maar op dezelfde band zagen we achter elkaar zowel een gewone auto, als een coupé en eentje met een open dak. Ik vermoed dat dat is om de eentonigheid van het werk tegen te gaan.
Zondagmorgen namen we de Shinkansen naar Hiroshima. 800 km in 4 uur, het blijft aangenaam, die hogesnelheidstreinen. Obama was hier 2 dagen geleden, en hij heeft het mooie weer meegenomen naar Amerika blijkbaar: de hele dag heeft het geregend. We diepten dus regenjasje en paraplu uit onze bagage en stapten op de “Horishima meipuru-pu” sightseeing bus. Erg handig als je een JR Pass hebt, want dan is die gratis. De chauffeur moet dan wel van elke JR Pass een foto nemen, met zo’n kleine pocketcamera. En vermits we in totaal drie keer op de bus stapten (het is zo’n “hop-on, hop-off” systeem), zijn er dus 6 foto’s van onze passen gemaakt. Alweer bizar.
We stapten eerst af bij de “A-Bomb Dome”, een van de weinige gebouwen waarvan een stuk de atoomaanval heeft overleefd, zij het in erg beschadigde staat.
De Narita Express vanuit de luchthaven vertrok, zoals we verwachtten, stipt op tijd. Een uur later moesten we overstappen op een Shinkansen, de eerste van een hele reeks die we deze reis zullen nemen.
Met een JR Pass mag je op zowat alle JR treinen doorheen het ganse land. Je moet, nog in België, een voucher kopen, die je dan omwisselt. Uiteindelijk krijg je een grote kaart die je telkens moet laten zien als je een trein wil nemen. Absoluut niet praktisch: de kaart is nog groter dan een oud Belgisch rijbewijs en past dus nergens in.
We hadden behoorlijk wat stress vóór het vertrek: er was een spoorstaking aan de gang, waardoor de meeste treinen naar de luchthaven afgeschaft werden. Bovendien waren door de staking heel wat mensen met de auto naar hun werk gekomen, waardoor al in de loop van de namiddag het verkeer begon dicht te slibben. En op de luchthaven van Zaventem heersten nog altijd extra veiligheidsmaatregelen, waardoor het ook onzeker was hoelang de totale check-in zou duren.
In 2016 reisden we voor een tweede keer naar Japan, van 27 mei tot 18 juni.
We kwamen toe in Tokyo en reisden meteen door naar Shin-Yokohama, waar we overnachtten, om de volgende ochtend de Shinkansen te nemen naar Hiroshima, waar we uiteraard de sites van de Tweede Wereldoorlog bezochten.
Vandaar namen we de trein en de ferry naar Miyajima voor een daguitstap. De volgende dag namen we de high-speed boot van Hiroshima naar Matsuyama. Daar bezochten we Dogo Onsen en Mastuyama Castle. We namen dan de trein naar Kotohira, waar we 785 treden moesten klimmen tot aan de hoofdschrijn. Daarna reden we verder met de trein naar Takamatsu, voor de mooie Ritsurin Kōen (tuin).
De volgende dag namen we de veerboot naar het kunsteneiland Naoshima. ’s Avonds opnieuw de veerboot op naar Uno en dan met de trein naar Okayama. Daar bezochten we de Koraku-en tuin en reisden door naar Kurashiki voor een wandeling langs de kanalen en het Ohara museum. Dan was het de beurt aan Matsue.
In de buurt bezochten we Adachi museum, bekend om zijn bijzonder mooie tuin, die je alleen van achter glas mag bewonderen. Verder ook een aantal bezienswaardigheden in Mitsue,
1 Yokohama
2 Hiroshima
3 Miyajima
4 Matsuyama
5 Kotohira/Takamatsu
6 Naoshima
7 Okayama/Kurashiki
8 Matsue
9 Izumo
10 Himeji
11 Ise
12 Nagoya
13 Tsumago
14 Shinhokata/Kamikochi
15 Matsumoto
16 Sendai
17 Matsushima
18 Nikko
19-21 Tokyo
PRAKTISCH: Wij kochten onze JR Rail Pas via www.japan-rail-pass.nl. Scherpe prijs, duidelijke website, eenvoudige bestelprocedure en 2 dagen later netjes afgeleverd door FedEx.
Google Translate at work
Een paar rotsen in de Stille Oceaan
De Kumano Kodo is een netwerk van oude pelgrim routes door het bergachtige landschap van de Kumano regio, in het zuiden van de prefecturen Wakayama en Mie. De Kodo, wat “oude paden” betekent, worden al meer dan 1.000 jaar gebruikt door pelgrims om hun weg te vinden naar de drie belangrijke Shinto heiligdommen in het gebied.
S
S
X
Een dagje relaxen. Japanners houden van regels. Een van die regels is: niet meer zwemmen na 1 september. Ook al is het 26°. Resultaat: een gans zwembad voor ons alleen!
X
X
Ik heb hier al veel fantastische dingen gezien, maar op architecturaal vlak, overtreft dit museum toch wel alles. Het Miho Museum, ontworpen door I.M.Pei
Een paar ‘random’ vaststellingen na 10 dagen Japan:
Luxueuze samoerai woning met fantastische tuin
Museum over D.T.Suzuki, boeddhistisch filosoof, ontwerpen door Yoshio Taniguchi – japan-guide
21st Century Museum
“Swimming Pool” van Leandro Erlich (kanazawa21.jp)
Geweldige sushi-ervaring vanavond: bij Morimorizushi Kanazawa-ekimaeten bestel je via iPads. De bestelling komt dan met een treintje naar je toe. We hebben hier de lekkerste shusi ooit gegeten. (google maps)
Het metronetwerk is enorm uitgebreid in Tokyo, maar eigenlijk niet zo moeilijk om te gebruiken: niet alleen zijn de namen van de stations ook in het Engels aangegeven, maar elk station heeft ook een letter en nummer, dus eigenlijk komt het neer op op voorhand na te gaan welke connecties je nodig hebt, m.a.w. welke letter/cijfercombinaties.
Je komt in Japan een aantal dingen tegen die je niet meteen verwacht, maar die in België ook wel handig zouden zijn. Zo kan je zowat overal je bagage achterlaten. En het regent vaak in Tokyo, dus hebben de winkels, de musea en de openbare gebouwen parapulockers, waar je je paraplu veilig kan achterlaten.
Bentobox. お弁当 [bentō] is een Japanse lunchbox die je overal kan kopen. Erg handig als je bv. een tijdje op de trein moet zitten.
Dit is de eerste reis naar Japan, in 2014. We waren op reis van 27 augustus tot 17 september.
We begonnen met een kleine week in Tokio (1) waarbij we ook een daguitstap maakten naar Kamakura (2).
We trokken dan naar de Japanse Alpen: we de Shinkansen naar Takayama (3) en reisden dan door naar Shirakawa-go (4) en Gokayama, waar we verbleven in een traditionele ryokan. Met de bus en de trein gingen we dan naar Kanazawa (5).
De shinkansen bracht ons dan in 2,5 uur in Kyoto (6), waar we 5 dagen bleven, met een daguitstap naar Nara (7).
Dan trokken we naar het zuiden van Kansai voor een dagje strand in Shirahama (8). We reisden door naar Shingu (10), via het uiterste zuidpunt Kushimoto (9).
De bedoeling was dan om via Ise (11) naar Osaka (12) te reizen, maar er waren verstoringen in de treindiensten in Kansai. We lieten Ise voor onze tweede Japanreis en reden met de trein terug naar Osaka, waar we de laatste 2 dagen bleven.
In augustus/september 2014 reisden we voor de eerste keer door Japan (kaart). De voorbereiding had heel veel tijd en energie gekost, maar we hadden ook heel wat geleerd en heel wat informatie verzameld. Het was dan ook mijn bedoeling om een dagelijkse blog bij te houden met foto’s én informatie, maar het is er, op 2 dagen na, nooit van gekomen. De reis was fantastisch, maar ook vermoeiend. De energie ontbrak vaak op het einde van de dag om een verslag te maken.
Maar ik heb wel een hele reeks foto’s op Facebook gepost, en die vind je in dit deel van de blog. We vonden Japan zo geweldig, dat we nog 2 keer teruggeweest zijn, in 2016 en 2018. Toen heb ik wel een blog bijgehouden, en daarvan vind je dus meer verhalen op deze site.